It’s called fastfood

We zijn vrijdag vandaag en sinds dinsdag zijn we aangekomen in de Verenigde Staten. Fastfood staat centraal in de voedselketen van de Amerikaan; het aanbod aan fastfood ketens is dan ook enorm. Sinds de dagen dat we hier zijn hebben we dan ook al dagelijks fastfood gegeten. Dat kan ook niet anders, niet-fastfood eetgelegenheden bestaan hier (althans in deze omgeving) niet.

Eten in een ‘restaurant’ hier in de US gaat als volgt: je komt binnen en neemt plaats of je wordt een plaats toegewezen. Je bestelling wordt opgenomen en het eerste wat men vraagt is wat je drinkt. Zowat iedereen, van oud tot jong, besteld een frisdrank bij de maaltijd. De drank wordt dan ook meteen gebracht en vervolgens wordt gevraagd naar wat je eet. Nog voor je eten wordt gebracht, kijkt de persoon die je bestelling opnam of je frisdrank al (half)leeg is en geeft je vervolgens een refill. Ook tijdens eten wordt je drank constant bijgevuld; uiteindelijk merkten we dat we tot drie grote cola’s dronken bij een maaltijd!

Het is gebruikelijk om de taxes niet te vermelden op de menukaart, je moet dus telkens rekening houden dat de prijzen 6% duurder zijn van vermeld op de kaart. Bovendien wordt er telkens verondersteld dat je een tip geeft aan de persoon die jou bediende. Het is namelijk zo dat bediende slechts een klein loon krijgt en dat de tip een groot deel van de bediende haar/zijn loon is. Vriendelijkheid is dan ook gegarandeerd in elk restaurant – or no fees! Wij, de toeristen, zijn dan ook een geliefkoosd ‘doelwit’ om een babbeltje mee te slaan en een extra fooi uit de brand te slepen. Zo een fooi bedraagt zo rond de 15%.

We hebben ons alvast voorgenomen vanaf volgende week zelf ons potje te koken – gezond(er) dus. Ook fitnessen staat op het programma. To be continued…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *